Zbiór artykułów poświęconych filozoficznym źródłom nowoczesnej polskiej kultury rodzącej się w czasach zaborów.

To właśnie utrata państwa w stopniu decydującym określa polskie doświadczenie nowoczesności. Mimo to jednak Polacy – którzy w XIX wieku podlegali procesom modernizacji takim, jakie na ziemiach polskich prowadziły potęgi zaborcze – stali się nowoczesnym narodem pomimo braku własnego państwa. Studia i szkice zebrane w książce Tomasza Herbich ukazują, jak do dzieł twórców takich jak Adam Mickiewicz, August Cieszkowski, Zygmunt Krasiński czy Stanisław Brzozowski idee charakterystyczne dla europejskiej nowoczesności przenikały i jak uzyskiwały w nich charakterystyczny dla polskiej kultury umysłowej wydźwięk – taki wydźwięk, który do dzisiaj stanowi o jej swoistości i oryginalności. Podążanie śladami wymienionych twórców to zatem także kroczenie drogą, którą polska myśl odbyła do samodzielności i samostanowienia.

Zbiór artykułów poświęconych filozoficznym źródłom nowoczesnej polskiej kultury rodzącej się w czasach zaborów.

To właśnie utrata państwa w stopniu decydującym określa polskie doświadczenie nowoczesności. Mimo to jednak Polacy – którzy w XIX wieku podlegali procesom modernizacji takim, jakie na ziemiach polskich prowadziły potęgi zaborcze – stali się nowoczesnym narodem pomimo braku własnego państwa. Studia i szkice zebrane w książce Tomasza Herbich ukazują, jak do dzieł twórców takich jak Adam Mickiewicz, August Cieszkowski, Zygmunt Krasiński czy Stanisław Brzozowski idee charakterystyczne dla europejskiej nowoczesności przenikały i jak uzyskiwały w nich charakterystyczny dla polskiej kultury umysłowej wydźwięk – taki wydźwięk, który do dzisiaj stanowi o jej swoistości i oryginalności. Podążanie śladami wymienionych twórców to zatem także kroczenie drogą, którą polska myśl odbyła do samodzielności i samostanowienia.

E-book dostępny w formacie: EPUB + MOBI.

Przedstawienie dwóch zupełnie różnych idei mesjanistycznych - Cieszkowskiego i Bierdiajewa.

Autor książki pokazuje, że podczas gdy dla pierwszego z nich charakterystyczny był mesjanizm, który stawia sobie doczesne cele i jest pełen wiary w możliwość ich zrealizowania, to cele, które wyznacza Bierdiajew, transcendują rzeczywistość doczesną i w tym znaczeniu jego mesjanizm ma charakter eschatologiczny, wyczekuje końca i patrzy na historię z perspektywy jej transcendentnego kresu, nie zaś – wewnątrz światowego spełnienia. W zakończeniu książki Herbich stara się pokazać, że różnica między tymi dwoma stanowiskami znajduje swoje odzwierciedlenie także we współczesnych polskich debatach na temat rozumienia mesjanizmu.